عرفه برگشت . و به طور كلّى آن حضرت از راهى كه مىرفت از همان راه باز نمىگشت . 125 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه مىخواست به جنگ رود ، مقصد خود را طورى بيان مىداشت كه كسى به آن پى نبرد . 126 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفر هر گاه از بلندى سرازير مىشد « سبحان اللَّه » مىگفت ، و چون به بلندى بالا مىرفت « اللَّه اكبر » مىگفت . 127 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفر از منزلى به منزل ديگر كوچ نمىكرد جز آنكه در آن منزل دو ركعت نماز مىگزارد و مىفرمود : مىخواهم اين مكان برايم به نماز خواندن گواهى دهد . 128 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هنگام وداع با مؤمنانى كه عازم سفر بودند مىفرمودند : خداوند تقوا را توشهء شما كند ، شما را با هر خيرى مواجه سازد ، همهء حاجاتتان را برآورد ، دين و دنياى شما را برايتان سالم بدارد و شما را سالم به من باز گرداند . 129 . امام صادق عليه السّلام با مردى خداحافظى كرد و در حق وى چنين دعا فرمود : « دين و امانتت را به خدا سپردم ، خداوند تقوا را توشهء تو كند ، و هر جا رو كنى با خيرت مواجه سازد . » سپس رو به حاضران كرد و فرمود : اين بود وداع رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با على عليه السّلام هر گاه كه وى را به جايى روانه مىساخت « 1 » . 130 . على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به كسانى كه از سفر مكه بازمىگشتند مىفرمود : « خداوند اعمال حجّ تو را قبول كند ، گناهت را بيامرزد ، و آنچه خرج كرده‌اى به تو باز گرداند . »

--> ( 1 ) روايات در دعاهاى آن حضرت در هنگام وداع مختلف است و اختلافات زيادى دارند ، ولى در همهء آنها دعا به سلامتى و غنيمت نهفته است . ( مؤلف )